Johan

Elfstedentocht 2012

Johan heeft op 10 februari samen met Allard, Jeroen en Jetse van Trioss gepoogd de elfstedenroute te schaatsen. De echte tocht gaat dan weliswaar niet door, dat neemt niet weg dat heel de route was geveegd door de Friese IJsbond.

's Morgens gewapend met koplamp het ijs op in Leeuwarden. De haven lag vol met ijsschotsen. Het was dus even klungelen voordat we konden genieten van het prachtige ijs op de Swette. Even op de foto in Sneek. Op Slotermeer waren slechte stukken en ook de Lutz was enrom slecht. Begrijpelijk dat de tocht der tochten niet doorgaat. De slechte stukken in met name de zuidelijke stukken van de route sloopte me enrom. De krachtstroomde uit mijn benen bij elke hoopje vastgevroren sneeuw en mijn enkels vonden het ook welletjes. In stavoren hield ik het voor gezien. Het was niet reeel te verwachten dat ik het nog 130 km vol zou kunnenhouden op karakter met zoals ik me op dat moment voelde.

Mijn prestatie staat toch wel in de schaduw met die van Allard, Jeroen en Jetse. Wat een toppers. Om 22:00 bereikten ze het finishdoek op de Bonkervaart. Stiekem hoopte ik in hun kielzog mee te kunnen in een voor mij onvergetelijke ervaring. Maar ik achtte de kans niet groot en vooraf had ik toch ook wel rekening gehouden dat ik het niet zou volbrengen. Maar goed, houd ik nog een doel over voor de toekomst. Wie weet met een paar nieuwe schaatsen en nog een paar van deze winters komt het er nog van. Schaatsen op natuurijs is echt leuk. Op 8 februari nog heerlijk geschaatst gemaakt met Allard op de belterwiede. Het ijs daar was toch wel fantastisch.

Ondanks dat is het wel een enorme ervaring. Eigenlijk is dit veel leuker dan de echte tocht: zonder al dat gekke publiek en al die commercie er omheen. Er was toch wel behoorlijk wat belangstelling vanuit de media (radio en ook wel tv, dacht ik). We waren echt niet de enige. Je wil niet weten hoeveel mensen vlak na ons op het ijs stapte in het donker. En hoeveel auto's er stonden bij de finish aan de Bonkervaart om de deelnemers in het donker, soms met Berenburg, een warm onthaal te geven.